ساعت ۱۰ شب چهارراه قصر قرارمون بود.منکه خیلی از مسافرت با اتوبوس دلخوشی نداشتم تمام فکر و ذهنم این بود که همسفرام خوب باشن و جایی که می ریم خوش بگذره.شاید زیاد به این موضوع فکر کرده بودم چون اولین نفر من و فری رسیدیم. یه اتوبوس پارک بود و ی.کی دونفری داشتن جاهای مختلف اونو چک می کردن با تعلل پرسیدیم :آقا شما می رید ترکیه.  با مکث گفت :آره - می خواستم از شر چمدون ها راحت شم که گفت: باید همه بیان بعدا. چند دقیقه ای نشستیم که سعید و سمیه اومدن.

اولین باری بود که می دیدمشون. یواش یواش سرو کله بچه های دیگه هم پیدا شد و هر کی میومد با کنجکاوی براندازش می کردم.من و فری فقط پریسا و حسن و می شناختیم و توسط اونا به این مسافرت اومده بودیم اما بقیه تقریبا همدیگر و  می شناختن. خیلی ارتباط پیدا کردن با سایرین کار سختی نبود اما باید یه برآورد کلی می کردم .تقریبا همه اومده بودن و نزدیک ۱۲ راه افتادیم .اتوبوس خوبی بود و نسبتا راحتُ همین باعث شد یه کمی از دغدغه هام کم شه. مسافرای تور ۸۹ راهی شدن و این آغاز ۶۸ ساعت مسافرت دراتوبوس آقا مصطفی (گلدیم)به سمت کوش آداسی بود.